Woonondersteuner Cisca

Met liefde, geduld en een beetje muziek: Cisca over haar werk als woonondersteuner bij Zorggroep Almere

“Ik voel me hier als een vis in het water.”

Cisca werkt sinds 2018 als woonondersteuner bij Zorggroep Almere. Op ‘woning 4’ zorgt ze elke dag met liefde voor mensen met dementie. Ze helpt bij het ontbijt, begeleidt bewoners naar de dagbesteding en zorgt dat iedereen zich gezien voelt. En dat doet ze op haar eigen, unieke manier. “Ik zing, ik dans, ik kook… elke dag is anders!”

Van de markt naar de zorg

“Ik wist nooit wat ik wilde worden,” vertelt Cisca. “Ik heb op de markt gestaan, bij de supermarkt gewerkt… totdat ik in 2015 ziek werd en mijn baan verloor.” Na haar herstel begon ze als vrijwilliger in de activiteitenruimte van woonzorgcentrum Polderburen. Daar zag ze de woonondersteuners in actie. “Ik dacht: dát lijkt me leuk.” Via een vacature kwam ze bij Zephyr terecht. “Ik voel me als hier als een vis in het water”, zegt ze lachend.

Een werkdag vol kleine geluksmomentjes

Geen dag is hetzelfde voor Cisca. “We beginnen met een overdracht op de teampost en bespreken de activiteiten. Daarna ga ik naar de woning, maak het ontbijt en breng de bewoners naar de dagbesteding.” Voor bewoners die niet deelnemen aan de activiteit zoekt Cisca een passend alternatief. “Een mevrouw houdt van Indonesische muziek, dus daar zet ik dan iets moois voor op. En als het mooi weer is, gaan we lekker naar buiten.”

Tussen de middag verzorgt ze samen met bewoners de lunch. “Er is een mevrouw die altijd helpt met afruimen. Zodra ik zeg ‘we gaan beginnen’, staat ze al klaar. Daar wordt ze helemaal blij van.”

Cisca werkt altijd halve dagen en altijd op dezelfde woning. “Dat vaste gezicht is belangrijk. Als ik binnenkom, zeggen ze: ‘Oh je bent er weer, wat fijn!’ Dat raakt me elke keer weer.”

Dankbaar, pittig en waardevol

Drie woorden die haar werk omschrijven? “Dankbaar, pittig en fijn dat je er voor iemand kunt zijn.” Soms is het emotioneel zwaar. “We hebben laatst in korte tijd drie bewoners verloren op onze woning. Dat hakt erin. Je bouwt een band op met mensen. Maar ook dat hoort erbij.”

Toch haalt ze juist in die kleine momenten veel voldoening. “Als je iemand die moeilijk gedrag laat zien, toch op zijn gemak weet te stellen. Of als je merkt dat iemand blij wordt van jouw aandacht. Daar doe je het voor.”

Muziek als verbinding

Cisca bouwt bijzondere banden op met de bewoners. “Dit doe ik door middel van aandacht, mij te verdiepen en in te spelen op hun behoeftes” voegt ze toe. Hierdoor maakt Cisca dan ook vaak bijzondere momenten mee met te bewoners. Zo vertelt ze: “Ik heb samen met een bewoner een optreden gedaan. Vijf liedjes hebben we ingestudeerd, in het Indonesisch. Ik zing ze nog steeds weleens voor haar. Dan straalt ze helemaal.”

Cisca zingt ook in een popkoor. “We hebben zelfs een keer hier opgetreden. Muziek verbindt. Dat zijn voor mij echt de mooiste momenten.”

Prei à la Cisca

Niet alleen in de activiteitenruimte, maar ook in de keuken laat Cisca haar creativiteit zien. “Samen met collega’s stel ik het weekmenu samen. Iedereen heeft zo zijn eigen specialiteit. Ik heb zelfs een gerecht dat naar mij is vernoemd: Prei à la Cisca,” lacht ze trots. “We koken echt voor én met de bewoners.”

Leren, groeien en gewoon doen

Cisca mag dan geen grootse carrièreambities meer hebben, maar ze vindt het wel belangrijk zich te blijven ontwikkelen. Ze volgde onlangs een cursus basiszorg, waarmee ze nu ook mag helpen bij de ochtend- en avondzorg. “En ik wil nog een interne cursus doen voor de tillift. Je bent nooit uitgeleerd, zeker niet over dementie.”

Een unieke plek

Wat Zephyr volgens Cisca zo bijzonder maakt? “De binnentuin. Bewoners lopen zo naar buiten, zonder dat ze in een gang of lift terechtkomen. En het is kleinschalig: zeven mensen per woning. Zo kun je echt persoonlijke aandacht geven. Dat maakt het werk hier zo waardevol.”

Advies

Haar advies voor wie woonondersteuner wil worden? “Loop een keer mee. Kijk of het iets voor je is. En als je het leuk vindt om mensen een fijne dag te bezorgen: gewoon doen! Je hoeft geen keukenprinses te zijn, maar wel weten hoe je aardappels kookt. En vooral: liefde voor mensen hebben.”